OhMyDog!

Een blik naar SATS training – SynAlliance Training System

Posted on

[in English below]

Vandaag gingen we, op verzoek van de eigenaar, een hond de plaats oefening leren.

Makkelijk, denk je al. Maar er is een twist. De hond heeft Generalized Anxiety, en een van de symptomen ervan is neophobie (angst voor onbekende situaties, personen, dieren, locaties en objecten).

Hoe doen we dat dan? Met een  hond die zodanig bang voor ons is dat hij in onze aanwezigheid niks durft.

Het antwoord? We gebruiken technieken die voor wilde dieren in dierentuinen gebruikt worden, om hen zonder angst of intimidatie aan te leren mee te werken tijdens de benodigde zorg handelingen.

Zo leer je ze b.v. hun lichaam op een bepaalde manier te positioneren voor bloedafnames.

Vandaag hebben we de eigenaar aangeleerd hoe ze aan de hond de feedback kan geven of hij het doelgedrag aan het toenaderen is, of indien hij er juist verder van afdwaalt.

Dit wordt gedaan door een continu geluid te maken zo lang het dier ‘goed’ bezig is, en om ermee te stoppen als het dier ‘verkeerd’ zit.

Als het dier het doel bereikt (in ons geval, het bolletje aan het eind van de stok aan te raken), hoort ie zijn klikker woord (‘yes’) en krijgt ie zijn beloning.

Dit wordt stappenwijs aangeleerd, tot het punt dat het dier langdurig de stok blijft aanraken.

Met de tijd wordt de stok strategisch geplaatst zo het dier “goed” gepositioneerd is.

Dit haalt een groot deel van het gok element uit, waaraan angstige dieren een ware hekel hebben.

Wat deden ze het goed!!!


Today, we started working on the ‘go-to-your-basket’ exercise, on the request of the dog’s owner.

Easy – peasy, right? Not so much in this case, because there’s a twist. The dog in question has Generalized Anxiety, and one of the symptoms is neophobia (fear of unfamiliar situations, persons, animals, locations and objects).

How do we do that, then? With a dog who is too scared of us for us to get anything done when we’re in the same room?

The answer is: we use zoo animal training techniques; techniques to get these animals to collaborate with care protocols without fear or intimidation. Protocols like collaborating with a blood draw by positioning their body (parts) just on the right spot to help with the operation.

Today, we taught the owner the basics of SATS: give your dog colder/warmer-type feedback on how close they are to what you want. You do this by making a ‘bridging signal’, a constantly repeating sound like ‘tat-tat-tat-tat-tat-tat-tat’ as long as the animal is headed in the right direction. When the animal ‘errs’, you stop making the sound until he stumbles on the right track again.

The beauty of it is that it takes away a lot of the guessing of ‘shaping’ and guessing is the sworn enemy of anxious dogs.

Once the animal has reached your training ambition (in our case, to touch the little ball at the end of the target stick with his nose), the dog hears his clicker word and gets a treat.

You go on like this until the dog is confidently and durably touching the ball on command. Then, all you have to do, is bring the stick with the ball to where you want the animal to go (in our case, the back of his crate). As with everything, you need to build duration and intensity (how deep you into the crate you put the ball) to the dog’s emotional and training level.

The boy did great!

Referenties

  • Bernice Muntz: Nederlandse hondengedragstherapeut en auteur met SATS opleiding
  • Erica Bokelmann: Nederlandse hondengedragstherapeut met SATS opleiding
  • SynAlia: Official SATS website

Tags: , , , , , , , ,